Каманда супольнасці
Грыгорый Tij - сайт і сустрэчы «Вайб Поўдня Францыі»
Грыгорый Tij дапамагае «Вайбу Поўдня Францыі» з самага першага кемпінгу ў маі 2025 года: разам з заснавальніцай Анастасіяй Tij ладзіць сустрэчы, зрабіў гэты сайт і адказвае за ўсё тэхнічнае ў праекце. У Францыі ён з 2018 года, жыве паміж Манпэлье і Тулузай, па прафесіі - DevOps-інжынер.
Далей Грыгорый расказвае сам.
Адкуль я
Я з Пензы. У Францыю пераехаў у жніўні 2018 года і, як многія з нас, пачаў з універсітэта Paul-Valéry ў Манпэлье, з курсаў французскай для замежнікаў. Два гады, з верасня 2018-га па травень 2020-га, вучыў мову, а потым паступіў у прыватную школу École Brassart на бакалаўрыят па спецыяльнасці «рэжысёр 3D-анімацыі і VFX»: мадэляванне, камп’ютарная графіка, усё тое, з чаго робяць кіно і гульні.
Там жа здарыўся паварот, якога я не чакаў. Курс ішоў з паглыбленым праграмаваннем - Python, скрыпты на MEL для Maya, - і мяне паступова зносіла туды, дзе код важыць больш за карцінку: у распрацоўку і інжынерыю. Тры гады вучобы, з 2020-га па лета 2023-га, і дыплом бакалаўра. Вучыліся мы на сумесі французскай і англійскай: адзін курс на адной мове, наступны на другой, і французская ад гэтага крыху прасела. Давялося вярнуцца на курсы ў Paul-Valéry і за два-тры семестры падцягнуць яе да C1.
Чым я займаюся
Потым я аформіўся як мікрапрадпрымальнік і пачаў працаваць па спецыяльнасці. Цяпер я DevOps-інжынер: бяру заказы ад некалькіх фірмаў з Германіі і будую для іх інфраструктуру - тую нябачную частку, на якой трымаюцца сайты і сэрвісы. Кластары Kubernetes, канвееры зборкі і выкладкі, маніторынг, які будзіць раней, чым нешта заўважаць карыстальнікі, абароненыя тунэлі паміж серверамі, скрыпты, што робяць руціну замест людзей.
Наогул код я пішу з 2017 года, яшчэ да Францыі: спачатку сам, на старонніх задачках, потым усё больш сур’ёзна, у тым ліку з рэндэр-фермамі для 3D, дзе спатрэбілася мая першая прафесія. Выходзіць, з кодам я ўжо гадоў восем, а DevOps-інжынерам працую з 2023 года, і менавіта гэты досвед у мяне самы глыбокі.
Францыя ўздоўж і ўпоперак
За гэтыя гады я аб’ездзіў Францыю ўздоўж і ўпоперак і нямала пахадзіў па Еўропе - і па гарадах, і па сцежках. Быў у Андоры і ў Манака. Але мацней за ўсё мяне трымаюць Альпы, асабліва з боку Анесі. Мы з Насцяй ездзім туды амаль кожную вясну, і кожны раз як упершыню.
Краіну я ведаю нядрэнна, і тутэйшых рускамоўных таксама. Можа, таму мне так цікава тое, што мы робім.
Як мы збіраліся раней
Яшчэ да пандэміі, у 2018-2020 гадах, мы, рускамоўныя студэнты, збіраліся на вечарыны чалавек па дзесяць-трыццаць, гулялі па парках, весяліліся як маглі. Потым прыйшла пандэмія, і ўсіх нас нібы прыбіла да зямлі. У 2021-м мы паціху выбраліся, але ўжо нейкія прывялыя: збіраліся радзей, без ранейшага запалу, а там і зусім разышліся хто куды.
І толькі калі мы пачалі з кемпінгу ў 2025 годзе, людзі зноў сталі варушыцца: зноў знаёміцца, зноў збірацца вялікімі кампаніямі. Народ паціху адтайвае, і я рады, што мы прыклалі да гэтага руку.
Як я трапіў у «Вайб»
Я з «Вайбам» з самага пачатку - з першага кемпінгу, які мы задумалі разам з Насцяй. Потым на паўгода сышоў у свае справы і працу, а недзе з красавіка 2026 года акунуўся ва ўсё гэта з галавой, і з таго часу ўсе сустрэчы мы арганізуем разам. Як усё пачыналася, Насця расказвае на сваёй старонцы.
Мяне зачапіла сама ідэя. Сустрэчы ў нас нефармальныя: пра палітыку там не гавораць, свае клопаты можна пакінуць за парогам і проста размаўляць. Адпачыць душой і целам. Супольнасць атрымалася вельмі сяброўская і хутка пайшла ў рост.
За кулісамі
Скажу шчыра: падрыхтоўка сустрэч бывае цікавейшая за самі сустрэчы. Ездзім па закупы, прадумваем кожную дробязь і робім яшчэ сотню спраў, якіх госці так і не ўбачаць. У нас ёсць правіла: не паўтарацца. Кожная сустрэча свая і ні на што не падобная. Аднолькавыя штотыднёвыя пасядзелкі - якраз тая каляіна, у якую мы не хочам скаціцца: хочацца рабіць шмат, па-рознаму і добра. Што з гэтага атрымалася, відаць у афішы падзей.
Усё гэта мы робім як валанцёры, ускладчыну, і нічога на гэтым не зарабляем. Але ідэй усё больш, прапановы прыходзяць, і хочацца вырасціць з праекта нешта значна большае, чым ён ёсць цяпер.
Сайт і тэхналогіі
Гэты сайт большай часткай зрабіў я, і ўсё тэхнічнае ў праекце таксама на мне: вяду яго і развіваю далей. Мне падабаецца, што досвед, набраны на чужых серверах, тут працуе на сваіх: чалавек шукае «рускамоўныя ў Манпэлье» і знаходзіць не пустую выдачу, а жывую супольнасць і чат рускамоўных поўдня Францыі.
Як уладкаваны праект і хто яшчэ яго робіць, расказваем на старонцы «Пра праект «Вайб Поўдня Францыі»». Напісаць нам можна на пошту праекта: contact@vibe-sud-france.com.