Караоке-вечар у бары ў цэнтры Манпелье — як гэта было

Як з’явіўся гэты вечар

Анонс прыляцеў у чат у ноч на 2 ліпеня: «КАРАОКЕ, АПЕРО І… МАГЧЫМА, БЕЛЫ ТАНЕЦ» — чацвер, 10 ліпеня, з 18:00, бар у цэнтры Манпелье, уваход вольны. У праграме стаялі караоке «ад душы», танцы («у тым ліку белыя летнія з агеньчыкам») і розыгрыш бутэлькі шампанскага ад установы — «самаму спеўнаму спеваку».

Для супольнасці гэта было першае супрацоўніцтва з барам у гістарычным цэнтры горада: зала ў той вечар была цалкам наша. Арганізатарка прасіла адзначыцца загадзя — «махніце, хто дакладна будзе, каб хапіла келіхаў, мікрафонаў і нагод спяваць “My Heart Will Go On”». А яшчэ за тыдзень у чаце вісела асобная аб’ява: «ТЭРМІНОВА..ВАЖНА..РОЗШУК. Разыскваецца Хлопец ці Дзяўчына з добрым голасам для бэк-вакалу» — шукалі чалавека, які будзе падпяваць і трымаць песні.

Усе анонсы дублявалі па-французску: вечар задумвалі адкрытым і для франкамоўных гасцей. Бармен установы клікаў у чаце асабіста і па-французску — пералічваў сваю «gamme de 70 cocktails et de 35 whiskys, des gins, et des rhums», французскую гарэлку і шампанскае ды абяцаў «une bouteille à gagner pour la meilleure chanson».

Месца, грошы і тэхніка

Уваход быў вольны — плацілі толькі за тое, што замаўлялі самі. Аўтарскія кактэйлі каштавалі 11–13 €, безалкагольныя — 9 €. Зоркай карты зрабілі Pornstar Martini: гарэлка, маракуя і шот шампанскага, 12 €. Кухня працавала ўвесь вечар, так што паміж песнямі можна было спакойна паесці, а не толькі піць.

Апаратуру прывезлі сваю — калонку, мікрафоны і правады. Напярэдадні ў чат пайшло апошняе напамінанне: «Пішы, калі збіраешся — уключым тваю песню першай».

Як усё прайшло

Першае відэа з бара з’явілася ў 19:25 з подпісам «Мы пачалі))». Далей фота і ролікі ішлі з залы ўвесь вечар, апошні — у 00:39, ужо далёка за поўнач. Сабралася чалавек пятнаццаць.

Спявалі адразу на ўсіх мовах: рускія песні ўперамешку з украінскімі і французскімі — для кампаніі, дзе за адным сталом сядзяць людзі з розных краін, гэта аказалася самай натуральнай формай вечара. Каля поўначы адбыўся абяцаны розыгрыш: «А ўсё ж шампанскаму быць))» — і фота ўручэння бутэлькі. А пад канец гаспадар бара адкрыў для кампаніі яшчэ пару бутэлек шампанскага, проста так, у падарунак.

Тыя, хто не змог прыйсці, сачылі за трансляцыяй з чата і адпісваліся туды ж: «Вось малайцы, а я сёння працую», «Я вам падпяваю», «Малайцы як агурочкі». Раніцай арганізатарка падвяла вынік: «Дзякуй усім, хто прыйшоў да нас на караоке! Дзякуй цудоўным супрацоўнікам установы за цёплы прыём і атмасферу… Мы абавязкова паўторым наш вечар — і яшчэ не раз!» Падзяку прадублявалі па-французску: «Merci à tous ceux qui sont venus à notre soirée karaoké !» У адказ прыляцела: «Дзякуй вам за цяпло, за песні, за смех і за тое, што былі з намі!»

Калі хочаце на наступны караоке-вечар

Абяцанне «паўторым» выканалі хутка: ужо 11 ліпеня арганізатарка анансавала наступны вечар у тым самым бары — на 14 ліпеня, нацыянальнае свята Францыі. Караоке ў нас здараецца не толькі ў бары: за паўтара месяца да гэтага гітара і караоке знайшліся на выездзе ў кемпінг паміж Манпелье і Безье.

Умець спяваць неабавязкова — як паказаў той вечар, цалкам дастаткова падпяваць. Прыходзіць можна і аднаму: за мікрафонам знаёмяцца хутчэй, чым за сталом. Такія вечары анансуюць у чаце супольнасці прыкладна за тыдзень, і адзначыцца просяць загадзя — каб у зале хапіла і месцаў, і мікрафонаў. Калі ў вас ёсць франкамоўныя сябры, клічце смела: праграму вядуць на дзвюх мовах.