Ветразны катамаран з Ла-Гранд-Мот: субота на віле

Як гэта прыдумалася

Ідэя нарадзілася ў чаце ўікенду на віле за дванаццаць дзён да выезду. 17 жніўня арганізатарка напісала: «Ёсць ідэя на суботу, 29 жніўня! Ёсць магчымасць пайсці ў мора на ветразным катамаране, прагулка з 14:00 да 17:00. Катамаран будзе ісці менавіта пад ветразямі, таму маршрут атрымаецца незвычайны: пойдзем далей у мора, а не проста ўздоўж берагавой лініі. Станем на якар, можна будзе ўволю накупацца». І следам, пра лодку: «вельмі вялікі катамаран з велізарным ветразем», месцы на сетках, а шкіпер, паводле яе слоў, не раз перасякаў на гэтым судне Атлантыку - «вельмі прыветлівы дзядзечка, абяцаў, што пракоціць з ветрыкам».

У канале суполкі анонс гучаў карацей: «29 жніўня збіраемся ў сапраўдную марскую прыгоду. Вялікі спартыўны катамаран, велізарны ветразь і хуткасць, на такім мы яшчэ не хадзілі. Хто хоча з намі, стаўце плюс у апытальніку».

Далей было як заўсёды ў нас: спачатку арыфметыка, потым сумневы. Каб узяць гэтую лодку цалкам, патрэбна было як мінімум васямнаццаць чалавек, а 20 жніўня арганізатарка шчыра пісала, што «сябры-таварышы маўчаць» і яна паралельна шукае другога лодачніка: на вечар набіралася дзевяць-дзесяць. Нехта жартаваў пра мем з лодкай, дзе адзін грабе, а чацвёрты - сабака, якога ванітуе. Нехта баяўся «далёка, глыбока і без камізэлек». На гэта адказалі па сутнасці: камізэлькі ёсць, у адкрыты акіян ніхто не пойдзе, капітан вопытны, маршрут рэгулюем самі. 22 жніўня ўвечары прыйшло кароткае: «Катамарану быць».

Рыхтаваліся да выхаду па-свойму: 23-га ў чат папрасілі накідаць песень, «якія хацелі б заспяваць у моры пад ветрык», каб сабраць плэйліст загадзя. 24-га нагадалі пра аплату і пра ручнікі: на віле давалі толькі пасцельную бялізну, а ручнік спатрэбіцца і для басейна, і для мора. Да порта ехалі на машынах - хто за рулём, а хто пасажыр, разабраліся раніцай у суботу.

Чым гэты катамаран адрозніваўся ад жнівеньскага

Тры тыдні таму, 8 жніўня, суполка ўжо выходзіла ў мора на катамаране, і на першы погляд гэта паўтор. Насамрэч лодкі розныя, і дзень выйшаў зусім іншы.

Восьмага быў прагулачны катамаран на цэлы дзень: халадзільнік, планча з абедам, маскі і трубкі, сапборд, надзіманая платформа, білет на чалавека. Марская дача, калі коратка. Дваццаць дзявятага - спартыўны ветразны катамаран, дзе галоўнае не абсталяванне, а ветразь. Арганізатары потым напісалі пра гэта самі: «Гэтым разам мы не проста каталіся, мы ішлі пад ветразем. Шкоты, лябёдкі, сапраўдная праца з ветрам: капітан паказаў, госці паспрабавалі. Аказалася, падняць грот - гэта табе не ляжаць на сетцы».

Відаць гэта і па фатаграфіях. На першых кадрах катамаран яшчэ стаіць у марыне Ла-Гранд-Мот: лябёдкі, сонечная панэль, зачахлены грот, ступеньчатыя дамы набярэжнай за лесам мачтаў, шкіпер каля мачты рыхтуе лодку. Потым ветразь падняты, белы стаксель сыходзіць у сіняе неба, і двое гасцей выбіраюць шкот пад гротам. Ніякай планчы, ніякай платформы. Вецер і вяроўкі.

Як прайшоў дзень

Выйшлі пасля абеду, як і планавалі: першыя кадры зроблены а палове другой, апошнія - у пачатку пятай. Пайшлі, як і абяцаў анонс, далей у адкрытае мора: на кадры з якарным ланцугом, скінутым на сетку, берага няма зусім, толькі вада да гарызонту.

На якары рабілі тое, дзеля чаго палова кампаніі і запісвалася: купаліся, загаралі, ляжалі на сетцы паміж корпусамі. Арганізатары пазней назвалі гэтую сетку «лепшым месцам для размоў, правераным двойчы за жнівень», і кадры гэта пацвярджаюць: госця ў саламяным капелюшы на палубе, пара на носе, лбамі адно да аднаго, госць у белай кепцы, які сядзіць на носе спінай да ўсіх і глядзіць на далёкі бераг. Тэлефонаў у руках амаль ні ў кога.

Назад ішлі да вежы капітанерыі Ла-Гранд-Мот, яе відаць на апошнім кадры з вады. А ўвечары тыя ж людзі ў касцюмах дваццатых селі за доўгі стол на тэрасе вілы: пачалася «Мафія двух гарадоў», дзеля якой у Манпелье прыехала каманда з Тулузы. Так адзін дзень змясціў і мора, і гульню да глыбокай ночы.

Што казалі пасля

Першы водгук прыйшоў назаўтра, калі ўсе ўжо раз’ехаліся: «Дабраліся і выспаліся ўжо, дзякуй за арганізацыю, было весела і класна, і катамаран быў супер - выдатнае завяршэнне лета для мяне». Фатаграфіі з борта арганізатарка выклала ў чат 31 жніўня.

Ацэнак мы да гэтага дадаваць не будзем. Скажам толькі тое, што заўважылі самі: з трох марскіх выхадаў лета гэты аказаўся самым «марскім». Не пікнік на вадзе, а лодка, якая ідзе пад ветразем, і людзі, якія гэты ветразь паднялі.

Колькі каштавала і як трапіць наступным разам

Цану назвалі адразу, у тым самым анонсе 17 жніўня: 45 € з дарослага і 20 € з дзіцяці - калі набярэцца дастаткова людзей, каб узяць катамаран цалкам. А 24 жніўня ў чаце проста папрасілі: «хто едзе на лодцы, пачынайце пералічваць аплату». Уладкавана ўсё гэтак жа, як з яхтай у ліпені: плацяць сабекошт арэнды, а не «ўваход». Суполка не прадае білетаў, яна збірае кампанію - і менавіта таму выхад месяц вісеў на валаску, пакуль не набралася патрэбная колькасць людзей.

Марская лінія на гэтым не скончылася. Чацвёрты выхад, вячэрнюю прагулку на вялікім судне, арганізатарка перанесла на кастрычнік, і ў чаце ўжо абмяркоўваюць дэталі. Анонс з’явіцца там жа, дзе нарадзіліся ўсе тры папярэднія выхады, - у чаце суполкі, звычайна за тыдзень-паўтара, а месцы, як напісалі арганізатары, «разбіраюць хутчэй, чым на вечарыны». Калі вы жывяце ў Манпелье ці побач і хочаце ў мора, будзьце ў чаце да таго моманту, калі з’явіцца апытальнік.

Уся хроніка суполкі - у раздзеле «Падзеі».