Прагулка на ветразнай яхце з Карнона — як гэта было

Як з’явілася гэтая прагулка

За тыдзень да выхаду, 24 чэрвеня, у чаце з’явіўся анонс: «нам выпала ўнікальная магчымасць сустрэць захад сонца пад ветразямі». Клікалі на трохгадзінную марскую прагулку ў чацвер, 2 ліпеня, з адплыццём з Карнона а 18:00. У анонсе сумленна пералічылі, што чакае: прагулка пад ветразямі ўздоўж узбярэжжа, захад сонца над морам, «утульная атмасфера і добрая кампанія» і магчымасць прыгатаваць ды падзяліць вячэру проста на борце.

Умовы былі гэтак жа простыя: 35 € з чалавека — гэта складчына на арэнду лодкі, а не білет на экскурсію. Колькасць месцаў абмежаваная (ветразная яхта — гэта маленькая кампанія, а не прагулачны цеплаход), таму запіс ішоў праз асабістыя паведамленні арганізатарцы, а меню вячэры абмяркоўвалі асобна — ужо з тымі, хто запісаўся. У выніку ў мора выйшлі дванаццаць чалавек.

Лагістыка, якая сапраўды мела значэнне

Карнон — гэта камуна Mauguio-Carnon, найбліжэйшы да Манпелье выхад да мора. Менавіта таму такі фармат наогул магчымы ў чацвер: гэта вечар звычайнага працоўнага дня, а не паездка на ўсе выхадныя. Адплыццё прызначылі на 18:00, каб захад сонца сустрэць ужо пад ветразем.

Для прагулкі знайшлі шкіпера з ветразнай яхтай і дамовіліся пра арэнду на тры гадзіны — усё астатняе збіралі самі. Кожны прывёз нешта да агульнага стала, узялі гітару. Таму 35 € і аказаліся фактычна ўсім бюджэтам вечара: ежа — складчына, роўна як на шашлыку ў Saint-Just ці на пікніку каля возера пасля паходу да замка Montferrand, толькі замест мангала — палуба.

Як прайшло

А 18:53 у чат прыляцела відэа з борта і кароткае «Мы паплылі:))». Далей увесь вечар ішла жывая трансляцыя: а 20:20 — фотаздымак з подпісам «Вось такі від з мачты ,))», а 20:42 — «Мы яшчэ ў моры:)))», а відэа заходу сонца і палубы прыходзілі да 22:23.

Тры заяўленыя гадзіны ператварыліся прыкладна ў пяць: шкіпер з братам катаў кампанію прыкметна даўжэй за дамоўленае. Спачатку былі ветразі, вецер і захад сонца, потым — зоркі і агні вялікага пляжу, калі глядзець на бераг з вады. Стол ламіўся ад таго, што прывезлі з сабой, спявалі пад гітару — рускія песні ўперамешку з французскімі.

Тыя, хто застаўся на беразе, рэагавалі ў прамым эфіры: «Супер! Вада прыгожая! Спадарожнага ветру👋 (калі вы ўжо не вярнуліся)🙂», «Дык у вас не толькі прыгожа, але і весела 🤗 Захад такі мяккі…», «Як цудоўна! Прыгожа!». Для арганізатаркі гэта быў адзін з самых душэўных вечароў за ўсё лета.

Што было далей

Яшчэ да вяртання на бераг арганізатарка пачала клікаць у чат астатніх: «наступным разам давайце з намі,)» — і адразу атрымала адказ «З задавальненнем!». На наступны дзень, 3 ліпеня, з’явіўся анонс працягу: на пачатак жніўня — рэйсы на ранішнюю рыбалку са сняданкам на палубе, а таксама вячэрнія і дзённыя прагулкі. «Можна пасля рыбалкі ў адкрытым моры паплаваць :) пакуль улоў гатуецца», — удакладніла арганізатарка.

Так гэты вечар стаў першым выхадам у мора з цэлай серыі. Другі здарыўся 8 жніўня: ужо вялікі катамаран з Ле-Гро-дзю-Руа, цэлы дзень з купаннем і абедам на борце — бо першая прагулка спадабалася настолькі, што захацелася паўтарыць з размахам.

Калі захочаце ў мора з намі

Фармат паўтаральны і прадказальны: невялікая кампанія, складчына на лодку, ежа з сабой, шкіпер адказвае за навігацыю. Месцаў мала па вызначэнні, таму ўсё вырашае хуткасць запісу — анонс з’яўляецца ў чаце супольнасці прыкладна за тыдзень да выхаду, а месца бранююць у асабістых паведамленнях арганізатарцы. Досведу пад ветразем не трэба: у той вечар большасць проста сядзела на палубе, вячэрала, спявала і глядзела, як сонца сыходзіць у мора.